Weirdo / Paraksenos - Kinoumena sxedia

We lived inside fake little houses
We place our hopes on some fake moments
With memories build in stone walls
I am a weirdo because I love

But what is left? What is there for me? I will go mad…
What is left? What is there for me? I will be lost…

Everything seems complicated and yet simple
To have friends you must learn to speak nicely
For your family, for you, for the army…
I am a weirdo because I love.

But what is left? What is there for me? I will go mad…
What is left? What is there for me? I will be lost…

Get this widget Track details eSnips Social DNA

Μέσα σε ψεύτικα σπιτάκια ζήσαμε
σε κάποιες ψεύτικες στιγμές ελπίζουμε,
με αναμνήσεις χτισμένες στο μπετό
είμαι παράξενος γιατί αγαπώ.

Μα τι απομένει, τι με περιμένει, θα τρελαθώ.
Μα τι απομένει, τι με περιμένει, θα χαθώ.

Όλα μου φαίνονται πολύπλοκα κι απλά
για να 'χεις φίλους πρέπει να λες λόγια καλά
για οικογένεια, για σένα για στρατό.
Είμαι παράξενος γιατί αγαπώ.

Μα τι απομένει, τι με περιμένει, θα τρελαθώ.
Μα τι απομένει, τι με περιμένει, θα χαθώ.

If I could change the world (An mporoysa ton kosmo na allaza) - Pliatsikas Filippos

Πρώτη φορά που την είδα, στεκότανε,
τη νύχτα εκείνη που η Ρώμη καιγότανε,
χιλιάδες χρόνια φωτιά και μηνύματα,
μα δεν ξεχνώ του κορμιού της τα κύματα.

Την είδα πάλι στις όχθες του Βόλγα,
που ένας στρατιώτης τη φώναξε Όλγα,
κάτι ψιθύρισε μέσα στο κρύο,
τότε μου 'χε φανεί τόσο αστείο.

Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα,
θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.
Κάτι αν μπορούσα στον κόσμο να άλλαζα,
θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.

Στο Πάλος νύχτα τ' όνομά της αφήνει,
γραμμένο κάπου στου Κολόμβου την πρύμνη,
τότε που οι Ισπανοί ξεκινούσαν,
και για μια άγνωστη μοίρα μεθούσαν.

Βρέθηκε κάποια στιγμή στη Γαλλία,
πρώτη του Μάη σε μια άδεια πλατεία,
σε λίγο οι φοιτητές θα ξεσπούσαν,
και μια αλλιώτικη ζωή θα ζητούσαν.

Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα,
θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.
Κάτι αν μπορούσα στον κόσμο να άλλαζα,
θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.

Σήμερα έχει στα χέρια ένα αγόρι,
πάλι ξεκίνησαν οι Σταυροφόροι,
μα ποιος ακούει και ποιος ενδιαφέρεται,
για ένα κόσμο που βράζει και φλέγεται.

Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα,
θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.
Κάτι αν μπορούσα στον κόσμο να άλλαζα,
θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.

The first time I saw her, she was standing,
The night that Rome was on fire,
thousands of years (with) fire and messages,
but, I cannot forget the waves of her body.

There I saw her again at the banks of Volga's river,
where a soldier called her Olga,
she whispered something in the cold
I thought it was so funny back then.

If I could change the world,
I would turn the sea blue again.
If I could change something in the world,
I would turn the sea blue again.

On Palos, she leaves her name one night,
written somewhere upon the stern of Colombus,
at that time when the Spaniards were setting sail,
and they were intoxicated with an unknown destiny .

Once she found herself in France,
the first day of May in an empty square
the students were about to start protesting,
and they would ask a different (better) life.

If I could change the world,
I would turn the sea blue again.
If I could change something in the world,
I would turn the sea blue again.

Today there she is, cruddling a boy,
the Crusadors setted sail again,
but who is to hear or to be interested,
in a world boiling and flaming.

If I could change the world,
I would turn the sea blue again.
If I could change something in the world,
I would turn the sea blue again.

Τα ενυδρεία του έρωτα - The aquarium of love

Saturday night and the saxophones are sweating
The wind brings songs and then takes them away again
You were mine for just one moment and then a stranger again
Faith and Denial merging in your eyes


Homeless angels have the rain in their blood
Fires starting on the slopes of moon
You revealed all your secrets with a lie
The night that you were trembling as a candle's flame

I don’t mind. I know that the game is like that.
Put on your mask for another show
Those who were once captured in the net of love
Stay faithful only to their own mistakes

Saturday night… sweet alcohol drinks
The wind brings songs and then takes them away again
You were beautiful, like a weeping picture
null and infinity look the same in your eyes

How unimportant seems the city tonight...
And I am seeking for a sea to travel far away (a shore i am looking for to set me free)
Come… like the wind and like an old sin…
Whatever drink you have to give I will take it (what are you drinking? I 'll have the same).

Νύχτα Σαββάτου με σαξόφωνα ιδρωμένα,άνεμος φέρνει τα τραγούδια και τα παίρνει.

Ήσουν δικιά μου μια στιγμή κι ύστερα ξένη,πίστη και άρνηση στα δυο σου μάτια ένα.

Άστεγοι άγγελοι με τη βροχή στο αίμαφωτιές ανάβουν στις πλαγιές του φεγγαριού.

Όσα μου έκρυβες μου τα πες μ' ένα ψέμα τη νύχτα που έτρεμες σαν φλόγα του κεριού.

Δε με πειράζει έτσι είναι το παιχνίδι βάλε τη μάσκα σου για ακόμα ένα ταξίδι.

Στα δίχτυα του έρωτα όσοι έχουνε πιαστεί μόνο στα λάθη τους θα μείνουνε πιστοί.

Νύχτα Σαββάτου με ποτά ζαχαρωμένα,άνεμος φέρνει τις αγάπες και τις παίρνει.

Ήσουν ωραία σαν εικόνα δακρυσμένη,μηδέν και άπειρο στα δυο σου μάτια ένα.

Πόσο μικρή απόψε μοιάζει η πολιτεία, κι εγώ μια θάλασσα γυρεύω ν' ανοιχτώ.

Έλα σαν άνεμος και σαν παλιά αμαρτία,όποιο κι αν είναι το ποτό σου θα το πιω.

Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Μουσική: Φίλιππος Πλιάτσικας